Po zakończeniu Kazania na Górze oraz po uzdrowieniu chorego na trąd, Jezus w otoczeniu wielu ludzi powrócił do Kafarnaum.

    Ludzie zaczęli gromadzić się wokół Jezusa poza synagogami. Ten nowy ruch musieli zauważyć żołnierze rzymscy. Do dowódcy garnizonu docierały wiadomości o tym, co się dzieje.
Dowódcy armii okupacyjnej byli Rzymianami. Kilku żołnierzy z liczącej do stu żołnierzy jednostki ochraniało komorę celną i podatkową w Kafarnaum. Dowódca przeprowadzał tam inspekcję garnizonu. Z pewnością słyszał o działalności Jezusa.

    Centurion uznał już władzę duchową Jezusa. Odczuł zawahanie Jezusa związane z odwiedzeniem domu poganina. Judejczycy bowiem z powodów religijnych nie przyjęliby zaproszenia do domu poganina. Centurion znał ten opór Judejczyków i poprosił Jezusa o uzdrowienie swojego niewolnika, sługi „na odległość". W owym czasie krążyło kilka opowieści o ludziach dokonujących cudów, lecz relacje o cudach dokonywanych na odległość były rzadkie i uznawano je za wyjątkowo niezwykłe.

    Od czasu do czasu Jezus pokazywał swoim uczniom, że mogą w Niego uwierzyć również poganie. Zapowiada, że w przyszłości wielu ludzi z innych narodów uwierzy w Niego, że zbawienie połączy ludzi z wielu narodów, że potomkowie Abrahama, Izaaka i Jakuba będą tam w mniejszości. Okaże się, że wiara pogan może być większa od wiary spotykanej u Judejczyków.

    Autorytet Jezusa uznają poganie, poborcy podatków, grzesznicy i nieuleczalnie chorzy - słuchają jego słów i wykonują je. To oni tworzą odnowionego Izraela. Wiara Rzymianina kontrastuje z postawą tych, od których oczekiwano wiary, Judejczyków którzy nie zaufali Jezusowi.

    Po przybyciu do domu Piotra i Andrzeja, Jezus uzdrawia teściową Piotra, a ona od razu przygotowuje posiłek dla licznych gości, co dowodzi, że wyleczenie było całkowite. Mateusz przekształca prostą opowieść, podkreślając władzę Jezusa jako Pana. Jezusowi nie trzeba było mówić, że kobieta jest chora. Wiedział to od razu.

    Szabat kończył się w sobotę o zachodzie słońca. Na wieść o tym, co stało się w synagodze i w domu Andrzeja i Piotra, pod ich domem pojawili się ludzie chorzy i pod wpływem demonów. W wielu żydowskich przekazach demony były upadłymi aniołami. Wypędzanie demonów odnosi się do słabości duchowych i psychicznych, zaś uzdrawianie - do chorób.

    Egzorcyści posługiwali się magicznymi zaklęciami, starali się też manipulować wyższymi duchami, by pomogły im wygnać niższe demony. W przeciwieństwie do ich praktyk, Jezus wygania złe duchy jedynie „słowem".
Wypełnia się proroctwo mesjańskie opowiadające o słudze biorącym na siebie choroby. Jezus zapoczątkowuje erę mesjańską i sprawia, że pewne korzyści stają się możliwe nawet przed Jego śmiercią na krzyżu.