Ostatnia przypowieść 13 rozdziału ewangelii według św. Mateusza jest łatwa do zrozumienia przez rybaków. Do sieci wpadają nie tylko zdrowe ryby, ale też chore i martwe. Zanim rybacy sprzedadzą dobre ryby muszą je sprawdzić i oddzielić. Wartość handlową posiadają tylko zdrowe ryby.

    Tylko Bóg zna serce każdego człowieka i zna jego wiarę. W królestwie dostrzeganym na ziemi niekiedy nie można odróżnić wiary od niewiary, prawdy od elokwencji, świętości od prawdziwej świętości, miłowania siebie od miłowania Boga. Królestwo ma niejednorodny charakter - w jego skład wchodzą święci i grzesznicy.

    Prawdę o człowieku mogą ujawnić tylko Bóg i Jego aniołowie. Stanie się to u kresu doczesności.

    Jezus jest teraz najlepszym nauczycielem. Prawo i mądrość były zwykle porównywane do skarbów, czasami do pereł. Nauczyciele religijni posiadający stary skarb, jeśli uwierzą w Jezusa, posiądą nowy skarb i będą przyprowadzali swoich uczniów do Niego jako największego nauczyciela.

    Dwie pierwsze przypowieści Jezus musiał wyjaśnić uczniom, trzy następne zrozumieli już bez wyjaśnienia. Uczniowie dostrzegli związek pomiędzy tym, co widzą i słyszą za obrazami wymalowanymi w przypowieściach.

    Jezus po zakończeniu nauczania w przypowieściach wraz z uczniami udaje się do Nazaret. Tam znowu zdarzy się to, co wcześniej zostało opowiedziane w przypowieściach.