 |
|
|
 |
 |
|
|
 |
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
Przypowieści o królestwie Mt 13,1-52 Przypowieść o ziarnku gorczycy i o zaczynie Mt 13,31-35
|
|
|
31 Inną przypowieść im przedstawił. Powiedział: "Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziąwszy, posiał na swoim polu. 32 Jest ono mniejsze od wszystkich nasion, lecz kiedy urośnie, wyższe jest od jarzyn i staje się krzewem, tak że przylatuje ptactwo z nieba i zakłada gniazda w jego gałęziach". 33 Inną opowiedział im przypowieść: "Królestwo niebieskie podobne jest do drożdży, które kobieta wzięła i wrzuciła do trzech miar mąki, aż całość się zakwasiła". 34 To wszystko powiedział Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści niczego im nie mówił. 35 Tak spełniło się słowo, wypowiedziane poprzez proroka: "Otworzę me usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata".
|
|
Komentarz
|
|
Po przypowieści o siewcy i oczekiwaniu na możliwość oddzielenia chwastów od pszenicy, teraz kolejne o rozkrzewieniu ziarna gorczycy i o pracy drożdży rozprowadzonych w dużej ilości mąki. Wszystkie opisują królestwo Boże przez podkreślenie kontrastu między czymś małym a wielkim.
Przypowieść o gorczycy opisuje królestwo Boże przez podkreślenie kontrastu między małymi rozmiarami ziarna a obfitością żniwa lub krzewu.
Z małego ziarnka gorczycy wyrasta na duży krzew. Gorczyce rosnące wokół Jeziora Galilejskiego osiągały nawet 5 metrów wysokości, zwykle jednak mierzyły około 1,5 metra. Ponieważ roślina odrastała co roku, ptaki nie mogły wić w niej gniazd w okresie wczesnej wiosny. Jednak małe ptaki mogły siadać na nich i to wystarczyło, by dopełnić użytego tutaj obrazu.
Królestwo rozpoczyna się niepozornie, swoją pełnię osiągnie w śmierci Jezusa i Jego zmartwychwstania. Ludzie nie są jeszcze w stanie zrozumieć ukrytej natury królestwa Jezusa, widoczny jest jeszcze ciągle człowiek Jezus, nie ujawnił się im pełen chwały Mesjasz. Oczekując na królestwo uczniowie nie mają ulegać zniechęceniu czy zniecierpliwieniu.
Bóg nadzoruje wzrost swojego królestwa i doprowadzi ostatecznie do jego pełni. Jego nadejście jest równie nieuchronne i tajemnicze jak żniwa, które następują po siewie.
Obraz siania dobrego ziarna przywodzi na myśl pracę rolników, a obraz drożdży wiejską kobietę przygotowującą ciasto na chleb. „Trzy miary, około czterdziestu litrów, stanowiły maksymalną ilość mąki, z której kobieta mogła przygotować ciasto - upieczony z niego chleb wystarczyłby do nakarmienia stu osób.” Drożdże obrazują moc Bożą, która powoduje, że tak małe wydarzenia wywierają wpływ na całe społeczeństwo. Boży plan jest realizowany w niedostrzegalny sposób. Uczniowie mogą dostrzec działanie Boga w sprawach codziennych, jeśli będą przyglądać się im uważnie. Jezus nie musi wyjaśniać wszystkiego swoim uczniom, ponieważ przeważnie rozumieją jego naukę. Uczniowie są zachęcani do zastanowienia się nad tym, co do tej pory usłyszeli.
Główną myślą przypowieści jest nagłe, zdumiewające przejście królestwa ze stanu niewidzialnego do pełnego rozkwitu i uniwersalnego zasięgu, obejmującego wszystkich swym zaproszeniem. Uczniowie zapytają Jezusa o znaczenie przypowieści. W tym samym czasie Herod zastanawia się czy Jezus nie jest zabitym przez niego zmartwychwstałym Janem Chrzcicielem.
|
|
|
|
|
|
| |
 |
|
 |
|
Copyright Fundacja Biblos 2004
, 22 listopada 2008
, Zaloguj, Zarejestruj
|
|