Kazanie na Górze kończy wyjaśnianie różnic jakie zachodzą między Jezusem a faryzeuszami. Jezus odrzucił błędne nauczanie i fałszywe praktykowanie Tory. To nie jest droga królestwa jako zbawienia, na którą weszli już błogosławieni uczniowie Jezusa.

    W ostatniej części Kazania na Górze Jezus daje uczniom lekcję o dwóch drogach. Wcześniej uczył ich o rozwiązywaniu konfliktów i zaspokajaniu potrzeb przez modlitwę.

    Nieprzychylni słuchacze Jezusa, obłudni faryzeusze potępiający Jezusa, Jego uczniów oraz grzeszników zostali przyrównani do szczekających psów i nieczystych świń. Jezus ostrzega uczniów przed głoszeniem królestwa tym, którzy nie będą słuchali słowa o ich zbawieniu przez wiarę w Niego. Oni podważą i potępią przesłanie uczniów.

    Jezus zachęca uczniów do głoszenia ewangelii ludziom zainteresowanym, którzy pragną tego, co Bóg ma im do zaofiarowania.

    Szeroka brama - to wybiórcze, dowolne, wygodne wybieranie ze Słowa Bożego tego, co powoduje usprawiedliwienie i zbawienie we własnych oczach. To powoływanie się na fakt, że Jezus nauczał w ich mieście, a może nawet przechodził ich ulicą, a może nawet mówią: "przecież gościłem Ciebie obiadem w moim domu". Przestronna brama i szeroka droga to droga zguby, to droga bez wiary w Jezusa.

    Wąska brama to - wiara człowieka poszukującego zbawienia w Bogu, wiara człowieka, który nie poszukuje powodu do zbawienia we własnych zasługach, a jedynie w Jezusie Chrystusie. Wąska brama to radosne wypełnianie woli Bożej.

    Szeroka droga oznacza też przekonanie, że Izrael zostanie zbawiony jako naród, a wąska droga oznacza zbawienie tych, którzy uwierzyli w Niego i stali się Jego uczniami. Jedna droga prowadzi do śmierci, a druga do życia wiecznego z Bogiem.

    Nastąpi zdziwienie religijnych Judejczyków próbujących wejść przez szeroką bramę, kiedy zobaczą, że przez wąską bramę wchodzą pogardzani przez nich ludzie z innych narodów.