Mowa na temat wspólnoty Mt 18,1-35

Z dźwiękiemBez dźwięku
Prawdziwa wielkość Przypowieść o zabłąkanej owcy Zasady napominania Przypowieść o nielitościwym słudze	Mowa na temat wspólnoty Mt 18,1-35 Prawdziwa wielkość Mt 18,1-5.10
	¹ W tym czasie uczniowie podeszli do Jezusa i zapytali: "Kto należy do większych w królestwie niebieskim?" ² On przywoławszy dziecko, postawił je wśród nich ³ i powiedział: "Oświadczam wam: jeśli się nie zmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. ⁴ Kto zatem uniży się jak to dziecko, ten będzie należał do większych w królestwie niebieskim. ⁵ A kto przyjmie jedno takie dziecko ze względu na moje imię, mnie przyjmuje. ¹⁰ Uważajcie, by nie gardzić żadnym z tych małych; bo zapewniam was, że ich aniołowie patrzą bez przerwy w niebie na oblicze mojego Ojca, Tego w niebie.
	Komentarz
	Uczniowie Jezusa powinni już być dojrzalsi w relacjach pomiędzy sobą i z innymi ludźmi. Powinni już umieć przebaczać i nie być przyczyną zgorszenia. Jednak zamiast zastanawiać się nad jakością swojego życia, zastanawiali się nad swoją wartością i swoim znaczeniem przed Bogiem. Opanowała ich pokusa stosowania miary wielkości świata ludzkiego do mierzenia własnej wielkości w oczach Boga. Wartości świata: panowanie, manipulowanie, niemoralność, siła, kompromis. Wartości królestwa niebieskiego: prawda, miłość, przebaczenie, cierpliwość, radość, prawość, sprawiedliwość oraz uniżenie przed Bogiem. Wielkość ucznia Jezusa jest tym większa, im większe jest jego poddanie się Bogu. Patrząc na radosne dziecko, pokorne i poddane swoim rodzicom, rozumiemy rolę uczniów Jezusa w świecie. Osiągną więcej będąc sługami, niż panami. O znaczeniu człowieka wierzącego i jego pozycji w królestwie Boga, decyduje Bóg.