Wkrótce wypełnią się zapowiedzi Jezusa o Jego aresztowaniu, śmierci i zmartwychwstaniu. Wraz z uczniami przybył już do Jerozolimy. W świątyni arcykapłani zapytali Go o uprawnienia i od kogo uzyskał uprawnienia do wykonywania misji. Różni współpracownicy arcykapłanów zadają Jezusowi pytania szukając pretekstu, aby Go zaaresztować.

    Ostatni rozmówca Jezusa pierwszy raz usłyszał wyjaśnienie na czym będzie polegało zmartwychwstanie ludzi. Był zachwycony tym, że saduceusze stracili argumenty. Poglądy tego nauczyciela odbiegają od nauk faryzeuszów. Dla niego w najważniejszą częścią przykazania miłości Boga jest to, że jego Bóg „Jedyny jest i poza Nim nie ma innego”. On rozumie kim jest Mesjasz.

    Uczeni w Piśmie nie byli znawcami i badaczami we współczesnym znaczeniu naukowców. Większość z nich pochodziła z przepisywania manuskryptów Pisma, byli na początku pisarzami i lokalnymi nauczycielami pisania i czytania.

    Kim jest Mesjasz? Jezus wie, że jest zarówno synem, jak i Panem Dawida. Przeciwnicy Jezusa najwyraźniej nie znajdują odpowiedzi na to pytanie, bowiem żydowscy egzegeci nie odnosili do Mesjasza cytowanego przez Jezusa tekstu Psalmu 110: "Wyrocznia Boga dla Pana mego: Siądź po mojej prawicy, aż Twych wrogów położę jako podnóżek pod Twoje stopy." Dawid wypowiadając te słowa musi mieć na myśli kogoś innego niż siebie. Pierwszym „Panem" jest Bóg, drugim „Panem mym" musi być ktoś inny, przewyższający Dawida. Dlatego Mesjasza nie można opisać jako Syna Dawida, człowieka.

    W królestwie Bożym miał piastować władzę Pan Dawida, nie zaś jedynie Jego potomek. Musiał być więc większy od Dawida. „Ponieważ żydowscy egzegeci zwykle łączyli teksty za pomocą jakiegoś kluczowego słowa, chodziłoby więc o Pana, który jest Bogiem”. Jeśli tak, to Marek ogłasza tutaj Boską godność Jezusa.

    Uczniowie Jezusa coraz bardziej rozumieją Jego Boską godność, Jezus ostrzeże ich przed nie tylko przed błędną nauką nauczycieli religijnych na temat Mesjasza, lecz także przed naśladowaniem ich stylu życia.