Jezus przybył do Jerozolimy witany przez uczniów. Pozytywna reakcja mieszkańców miasta wywołała wzburzenie arcykapłanów i uczonych w Piśmie, którzy zapytali Jezusa: "Jaką władzą to czynisz? Kto taką władzę Ci dał?" W odpowiedzi usłyszeli kilka pytań skierowanych do nich oraz jedną odpowiedź w formie przypowieści o przedsiębiorcy, który założył winnice i produkował wino. Następnie wydzierżawił gospodarstwo rolnikom i wyjechał.

    Od trzeciego rozdziału ewangelii według św. Marka wiemy, że faryzeusze i zwolennicy Heroda postanowili zabić Jezusa. Ciągle poszukiwali argumentów potrzebnych do oskarżenia Go przed władzami religijnymi i politycznymi. Misja Jezusa jest skierowana do całego narodu, przeszkadza celom narodowym i politycznym reprezentowanym przez rozmówców Jezusa.

    Po przybyciu do Jerozolimy oraz po pytaniach przywódców religijnych o uprawnienia Jezusa do wykonywania misji i po przypowieściach pośrednio odpowiadających na ich pytania teraz przeciwnicy Jezusa przystąpili do ataku przy pomocy działaczy politycznych, herodian.

    Obłuda, hipokryzja przeciwników Jezusa polega na tym, że tak naprawdę nie pytają o płacenie podatków władzom okupacyjnym, lecz szukają podstawy do oskarżenia Go przed władzami rzymskimi. Judejczycy unikali posługiwania się srebrnym denarem przedstawiającym boskiego cezara, ponieważ obrażał ich uczucia religijne i narodowe. Chociaż musieli nimi płacić podatki, to nie posiadaliby ich przy sobie dla codziennych płatności.

    Faryzeusze stali na straży tradycji narodowych, podczas gdy herodianie, byli ulegli wobec Rzymu. Obie grupy współpracowały ze sobą jedynie w wyjątkowych okolicznościach. Faryzeusze badali lojalność Jezusa wobec ich rozumienia Prawa Mojżeszowego. Herodianie byli zaniepokojeni roszczeniami mesjańskimi Jezusa, bo to oddalało ich nadzieję na odnowienie panowania dynastii Heroda, którą wyparł w Judei Piłat. Obawiali się także większej kontroli Rzymu nad ich ziemią.

    Rozmówcy Jezusa na co dzień posługiwali się srebrnym denarem, a większość ludzi judejskimi monetami miedzianymi bez wizerunku cezara. Jezus ujawnia ich obłudę spodziewając się, że pokażą monetę srebrną, a uczniowie i inni słuchacze będą zaskoczeni tym, że nie przeszkadza działaczom religijnym i narodowym noszenie przy sobie bałwochwalczej monety rzymskiej.

    Autorzy spisku - faryzeusze i herodianie - nie mogą jednak powstrzymać Boga, który już otworzył swoje królestwo, nie rozumieją, że celem Jezusa jest zbawienie wieczne ludzi, a nie tylko troska o współczesny polityczny los Judejczyków. Pojawiła się religijno-narodowa opozycja, która w końcu doprowadzi do śmierci Jezusa na krzyżu.

    Bóg już otwarł bramy królestwa Bożego dla wielu ludzi, którzy uwierzyli w Jego Syna. Królestwo ciemności jest przepełnione tymi ludźmi, którzy jeszcze nie uwierzyli w Syna Bożego. Heroldem nowego królestwa jest Jezus, strażnikami dawnego ustępującego, niektórzy faryzeusze i herodianie. Gniew i trwoga opanowały nauczycieli i przywódców Judejczyków.

    Po fundamentalnych przeciwnikach religijnych, teraz liberalni przeciwnicy chcą ośmieszyć Jezusa i zapytają Go o to czyją żoną po zmartwychwstaniu będzie kobieta, która wyszła za mąż kolejno za siedmiu braci. Dowiedzą się, że „nie rozumieją Pisma ani mocy Boga."