Drugie z pięciu opowiadań wprowadza na scenę nauczycieli religijnych rozpatrujących słuszność obecności Jezusa w domach ludzi, których oni sami odrzucają.

    W oczach faryzeuszów „grzesznicy to ci wszyscy, którzy nie spożywali posiłków zgodnie z zasadami czystości rytualnej", którzy przekraczali Prawo."
Chociaż niektórzy z nich mogli prowadzić niemoralne życie, określenie „grzesznik" było raczej charakterystyką społeczną niż osądem moralnym.

    Okazuje się, że ci ludzie dobrze czują się w obecności Jezusa i Jego uczniów. Faryzeusze ich potępiają, a Jezus pokazuje im miłość Boga, Jego przebaczenie i sposób naprawienia swojego życia. Wielu z tych Jezus nie mógłby spotkać w synagodze, im tam już od dawna było za ciasno.

    Synagoga była nie tylko miejscem modlitwy i badania Pisma, lecz także ośrodkiem wspólnoty, w którym wymierzano karę jej błądzącym członkom. Karcenie mogło przybierać wiele form, w tym także publiczną chłostę. Najbardziej surowymi karami byty jednak różne formy wyłączenia ze społeczności. W przypadku skrajnym człowiek gorszący innych był traktowany jak poganin, nie zaś jak Żyd.

    Jednym z tak potępianych ludzi jest poborca podatkowy Lewi, występujący też pod imieniem Mateusz. Lewi był poborcą cła na służbie u Heroda Antypasa. Ludzie tacy byli podejrzewani o nieuczciwość i zdradę sprawy żydowskiej.
Lewi już wcześniej uwierzył w Jezusa. Prowadził ludzi do Jezusa, bo nauczyciele religijni oprócz potępienia nie umieli im pomóc. Oni potrzebowali wyjaśnienia swojej sytuacji wobec Boga i znalezienia sposobu na naprawienie sposobu życia. W zespole misyjnym Jezusa potrzebni są tacy ludzie.

    Lewi został zaproszony do większego oddania w służbie misyjnej, jako uczeń towarzyszący Jezusowi. Stworzył w swoim domu środowisko misyjne dla Jezusa. Teraz dołączy do wcześniej powołanych uczniów. Oni uczą się od Jezusa „łowienia ludzi”, teraz w domu Lewiego.

    Faryzeusze uważają się za zdrową część społeczeństwa. Faryzeusze uważają, że Jezus nie powinien zasiadać do stołu z tymi ludźmi. Jezus nie izoluje się od ludzi, bo każdy człowiek potrzebuje zbawienia.

    Poborcy podatkowi i grzesznicy potrzebują ocalenia, ratunku, pomocy, miłości. Dlatego Jezus jest z nimi.

    Faryzeusze składają Bogu ofiary, a grzesznikom proponuje Jezus miłosierdzie, przebaczenie grzechów.