Zobacz wydanie książkowe Ewangeliarza

 
Ewangelia według św. Mateusza
   
Mt 17,22-27
22 Gdy w Galilei byli razem zebrani, powiedział do nich Jezus: "Syn Człowieczy odda się w ręce ludzi; 23 zabiją Go, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie". Wtedy bardzo się zasmucili. 24 Kiedy przyszli do Kafarnaum, podeszli do Piotra poborcy dwudrachmy i zapytali: "To wasz Nauczyciel nie płaci dwudrachmy?" 25 Odpowiedział: "Ależ tak". Gdy wszedł do domu, uprzedził go Jezus, mówiąc: "Jak myślisz, Szymonie? Od kogo władcy ziemi pobierają różne świadczenia i podatki? Od swoich synów czy od obcych?" 26 A gdy odpowiedział: "Od obcych", rzekł mu Jezus: "A zatem synowie są wolni. 27 Abyśmy jednak nie wywoływali ich oburzenia, idź nad jezioro, zarzuć wędkę i weź pierwszą wyciągniętą rybę. Po otwarciu jej pyszczka znajdziesz stater. Weź go i daj im za mnie i za siebie".
 
Komentarz
    Jezus unika kontaktu z ludźmi, bo najważniejszymi ludźmi są teraz dla Niego sami uczniowie. Do tego czasu uczniostwo mogło być przygodą, teraz muszą stać się dojrzałymi przywódcami. Już czas, aby uznali "Syna Człowieczego" za "Syna Bożego". W tym celu przekazuje uczniom przesłanie o swojej męce i zmartwychwstaniu.

    Jezus drugi raz wyjaśnia swoją tożsamość mesjańską. Ponownie rozpoczyna od nie zrozumiałej dla uczniów informacji, że odda się w ręce ludzi, którzy Go zabiją. Za pierwszym razem mówił, że dozna wielu cierpień i będzie odrzucony przez przywódców narodowych i religijnych. Piotr stanął w obronie przywódców religijnych nie wierząc, że mogą tak postąpić. Jezus nazwał jego myślenie ludzkim, wrogim wobec myślenia Bożego.

    W opowiadaniu Mateusza tym razem uczniowie nie mieli okazji zadać pytania o to kto zagraża Jezusowi, bo pojawili się poborcy podatku świątynnego.
Prawo ustalało rocznie „pół sykla na ofiarę Panu”, co dla Piotra i Jezusa oznaczało zapłacenie po 2 drachmy, w sumie jednego sykla, czyli obecnie startera. Pól sykla to darowizna na rzecz kultu religijnego obejmująca miejsce, przedmioty i ludzi wykonujących służbę Bożą.

    Judejczycy zamieszkujący ziemię Abrahama oraz Judejczycy z diaspory płacili podatek w wysokości pół sykla. Jezus, Piotr i poborcy wiedzieli, że stanowi to aktualnie wartość wynagrodzenia za dwa dni pracy. W czasach Jezusa płacili go wszyscy Żydzi wierni judaizmowi.

    Miejscowi poborcy podatku nie są pewni czy Jezus i uczniowie stale wędrujący po Judei i Galilei są zobowiązani do jego zapłacenia w Kafarnaum. Poborcy mogli znać stanowisko Jezusa w sprawie świątyni, wiedzieli o sporach z nauczycielami religijnymi. Mogli mieć wątpliwość także i z tego powodu, że Jezus i uczniowie utrzymują się z darowizn, a nie z pracy zawodowej.

    Z płacenia podatku byli zwolnieni pracownicy świątyni, lewici i kapłani. Jezus solidaryzuje się z ludem izraelski, nie solidaryzuje się ze swoimi religijnymi przeciwnikami. Jezus nie musi płacić, nie dlatego jednak, jakoby nie poczuwał się do solidarności z Izraelem, lecz dlatego, że jest nadzieją judaizmu.

    Jezus jest sługą Pańskim, świątynia jest Domem Jego Ojca, więc jest z tego powodu zwolniony z tego podatku, lecz to nie musi być oczywiste dla poborców.
Jezus i Jego uczniowie i wszyscy obywatele królestwa niebieskiego są wolni od naśladowania wynaturzeń religijnych judaizmu, ale są zobowiązywani do pełnienia Prawa Bożego. Dopóki nie zostanie złożona ofiara z ciała Syna Człowieczego, Bożego, ofiary w świątyni są składane zgodnie z Prawem, dlatego podatek Jezusa i uczniów jest należny. Zwolnieni mogą być z innych wymienionych wcześniej powodów.

    Po Jego odejściu do Ojca uczniowie staną przed podobnym problemem. Dlatego Jezus rozpoczyna rozmowę z Piotrem, by przygotować uczniów do wyzwań jakie staną przed nimi.

    Syn Boży nie powinien być obciążany podatkiem przeznaczonym na utrzymanie domu Jego Ojca. Dlatego Jezus pokazuje to Piotrowi w ten sposób: „Ojciec daje nam środki na jego zapłacenie, znajdują się w pyszczku ryby. Złów ją i zapłać za mnie i za siebie.”

    Uczniowie muszą nauczyć się postępowania w wielu innych dziedzinach życiowych. Najbliższe lekcje będą o postawie służenia, o zgorszeniach, o przebaczeniu i o małżeństwie.
   
Mt 1,1-17  Mt 1,1-16.18-23  Mt 1,16-24  Mt 1,18-24  Mt 2,1-12  Mt 2,13-15.19-23  Mt 2,13-18  Mt 3,1-12  Mt 3,13-17  Mt 4,1-11  Mt 4,12-17.23-25  Mt 4,12-23  Mt 4,18-22  Mt 5,1-12  Mt 5,13-16  Mt 5,17-37  Mt 5,17-19  Mt 5,20-26  Mt 5,27-32  Mt 5,33-37  Mt 5,38-42  Mt 5,38-48  Mt 5,43-46  Mt 6,1-6.16-18  Mt 6,7-15  Mt 6,19-23  Mt 6,24-34  Mt 7,1-5  Mt 7,6. 12-14  Mt 7,7-12  Mt 7,15-20  Mt 7,21-29  Mt 7,21-27  Mt 7,21-21.24-27  Mt 8,5-11  Mt 8,18-22  Mt 8,23-27  Mt 9,1-8  Mt 9,9-13  Mt 9,14-17  Mt 9,14-15  Mt 9,18-26  Mt 9,27-31  Mt 9,32-37  Mt 9,35 - 10,1.5-8  Mt 9,36 - 10,8  Mt 10,1-7  Mt 10,7-15  Mt 10,7-13  Mt 10,16-23  Mt 10,17-22  Mt 10,24-33  Mt 10,26-33  Mt 10,34-42. 11,1  Mt 10,37-42  Mt 11,2-11  Mt 11,11-15  Mt 11,16-19  Mt 11,20-24  Mt 11,25-27  Mt 11,25-30  Mt 11,28-30  Mt 12,1-8  Mt 12,14-21  Mt 12,38-42  Mt 12,46-50  Mt 13,1-9  Mt 13,1-23  Mt 13,10-17  Mt 13,24-43  Mt 13,36-43  Mt 13,44-46  Mt 13,44-52  Mt 13,47-53  Mt 14,1-12  Mt 14,13-21  Mt 14,22-36  Mt 14,22-33  Mt 15,1-2 .10-14  Mt 15,21-28  Mt 15,29-37  Mt 16,13-23  Mt 16,13-20  Mt 16,13-19  Mt 16,13-19  Mt 16,21-27  Mt 16,24-27  Mt 16,24-28  Mt 17,1-9  Mt 17,10-13  Mt 17,22-27  Mt 18,1-5.10  Mt 18,12-14  Mt 18,15-20  Mt 18,21-35  Mt 19,3-12  Mt 19,13-15  Mt 19,23-30  Mt 19,27-29  Mt 20,1-16  Mt 20,17-28  Mt 20,20-28  Mt 21,23-27  Mt 21,28-32  Mt 21,33-43  Mt 21,33-43.45-46  Mt 22,1-14  Mt 22,15-21  Mt 22,34-40  Mt 23,1-12  Mt 23,23-26  Mt 24,37-44  Mt 24,42-51  Mt 25,1-13  Mt 25,14-30  Mt 25,31-46  Mt 26,14-27.66  Mt 26,14-25  Mt 28,1-10  Mt 28,8-15  Mt 28,16-20 
   

Copyright Fundacja Biblos 2004 , 18 sierpnia 2017 , Zaloguj, Zarejestruj