Zobacz wydanie książkowe Ewangeliarza

 
   
Mk 6,30-34
30 Zebrali się znowu apostołowie przy Jezusie i opowiedzieli Mu o wszystkim, co robili i jak nauczali. 31 Odezwał się do nich: "Chodźcie tylko wy sami na jakieś ustronne miejsce i odpocznijcie trochę". Wielu bowiem przychodziło i odchodziło, tak że oni nie mieli czasu nawet zjeść czegoś. 32 Odpłynęli sami łodzią na miejsce ustronne. 33 Zauważono ich jednak odpływających i wielu ich wyśledziło. Pobiegli tam gromadnie pieszo z wszystkich miast i nawet ich wyprzedzili. 34 Kiedy wysiadł, zobaczył już wielu ludzi. Wzruszył się nimi, bo byli niby owce nie mające pasterza. Zaczął ich długo nauczać.
 
Komentarz
    Uczniowie Jezusa wezwani wcześniej do służby apostolskiej pierwszy raz zostali wysłani do dzieła misyjnego bez Jezusa. Rozpoczął ich przygotowywać do przyszłej samodzielnej służby po jego śmierci i zmartwychwstaniu.

    Powrócili i opowiedzieli co robili i jak nauczali. Potrzebowali odpoczynku.
Ale ludzie z miejscowości położonych nad Jeziorem Galilejskim mieli ogromne potrzeby, wiedzieli, że Jezus może je zaspokoić. Ludzie ci od dzieciństwa chodzili do synagog na nabożeństwa i do szkół prowadzonych przez uczonych w Piśmie, a pomimo to, byli jak owce nie mające pasterza. Może chcieli się dowiedzieć, gdzie byli i co robili uczniowie Jezusa, bo nie widzieli ich przez jakiś czas razem z Jezusem?

    Zamiast odpoczywać, Jezus naucza przybywających ludzi. O tych ludzi nikt się nie troszczył, brakowało im miłości, ci ludzie zostali pozbawieni wiedzy, brakowało im dojrzałych przywódców i przewodników. Nikt ich nie szukał, gdy ginęli, raczej byli potępiani. Współczucie Jezusa dla nich oznacza pośrednio, że ludzie piastujący funkcje pasterzy i przywódców Izraela, nie spełniali swojego zadania. Boża trzoda często ulegała rozproszeniu z powodu braku oddanego pasterza.

    Pasterz to pełen troski przewodnik, a nie surowy władca. Pasterz jest duchowym przywódcą. Pasterz karmi, leczy i ratuje, dba o obecne i zagubione owce.

    Jezus umiłował uczniów i lud izraelski. Dostrzegał ich potrzeby, oddawał im do dyspozycji nawet czas przeznaczony na odpoczynek. Stał się ich pasterzem. Jego uczniowie muszą nauczyć się od Niego takiego oddania dla ludzi.
   
   

Copyright Fundacja Biblos 2004 , 13 grudnia 2017 , Zaloguj, Zarejestruj