Zobacz wydanie książkowe Ewangeliarza

 
   
Mk 3,22-30
22 A uczeni w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy, mówili, że ma Belzebuba i że demony usuwa za sprawą tego przywódcy demonów. 23 Przywołał ich i wyjaśniał im w przypowieściach: "Jak może szatan usuwać szatana? 24 Jeśli jakieś królestwo dopuści do rozłamu w sobie, nie zdoła się ostać takie królestwo; 25 i jeśli dom jakiś dopuści do rozłamu w sobie, ów dom nie zdoła się ostać. 26 I jeżeli szatan wystąpiłby przeciw sobie i dopuściłby do rozłamu w sobie, nie zdołałby się ostać. Koniec z nim! 27 Przecież nikt nie może wtargnąć do domu kogoś mocnego i zagarnąć mu jego rzeczy, jeśli najpierw tego mocnego nie zwiąże. Wtedy dopiero ograbi mu jego dom. 28 Oświadczam wam: wszystkie grzechy i bluźnierstwa, jak wiele by ich synowie ludzcy popełnili, będą im odpuszczone; 29 kto by natomiast popełnił bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu, nigdy nie otrzyma odpuszczenia, lecz winien jest grzechu wiecznego". 30 To dlatego, że mówili: "Ma nieczystego ducha".
 
Komentarz
    Po wizycie krewnych Jezusa, którzy oczekiwali od Niego zaprzestania działalności, teraz uczeni w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy, mówią do ludzi zbierających się różnych miejscach, że On działa pod wpływem złego ducha, Belzebuba. Przybyli w celu skontrolowania albo rozbicia działalności Jezusa, aby poniżyć Go, ośmieszyć i podważyć Jego wzrastający autorytet w Galilei.

    Belzebub to imię księcia złych duchów, pierwotnie imię fenickiego bóstwa. Szatan to przeciwnik Boga i wszystkiego, co Boże. Mowa tu o aniołach, którzy zbuntowali się przeciwko Bogu i uznali siebie za Jemu równych. Najpierw Syn Boży odniesie nad nimi zwycięstwo jako człowiek w mocy Ducha Świętego.

Jezus usuwa demony mocą Ducha Świętego, a to znaczy, że jest Mesjaszem, że królestwo Boże odnosi zwycięstwo na szatanem, belzebubem, demonami, królestwem ciemności.

    Uczeni z Jerozolimy nie rozpoznali Ducha Świętego, którym był napełniony Jezus i pomyli Go z Belzebubem. Nie tylko sami okazali się niekompetentni, ale rozpowszechniali wśród ludzi fałszywe zdanie o Jezusie, a do Jerozolimy dostarczyli raport niezgodny z prawdą.

    Odrzucenie przez komisję z Jerozolimy dowodów na to, że Jezus jest pod jedynym i pełnym wpływem Ducha Świętego jest rozminięciem się z prawdą, czyli grzechem. Tym grzechem jest niewiara, polegająca na obojętności lub buncie przeciw Bogu objawionemu poprzez Jezusa Chrystusa. Tym grzechem jest odrzucenie Bożego zbawienia, które teraz oferuje Jezus gościom z Jerozolimy. Potwierdza to Duch Święty w licznych uzdrowieniach i uwolnieniach od demonów.

    Odrzucenie dowodów jest bluźnierstwem. Bluźnierstwo to przekleństwo, znieważanie, obelga. To uporczywe przeciwstawianie się mesjańskiej władzy Jezusa, posunięte aż do oskarżeń o czary w celu zakwestionowania znaków Ducha potwierdzających Jego Boską tożsamość. Wywyższony został Belzebub, a poniżony Mesjasz, którego Słowa są słowami Boga, a moc jest mocą Ducha Świętego.

    
Spory na temat Jezusa, oskarżanie Jezusa, że działa pod wpływem Belzebuba, zostanie przebaczone każdemu nawróconemu człowiekowi.

    Natomiast odrzucenie zbawienia ofiarowanego przez Boga człowiekowi, nie zostanie przebaczone nigdy. Jezusowi chodzi o taką zatwardziałość serca, która nigdy nie dopuści myśli o potrzebie nawrócenia.

    Do ludzi, którzy uwierzyli w Jezusa, przyjdą inni, którzy powiedzą, że to nie wystarczy, aby uwierzyć w Jezusa, trzeba się jeszcze podporządkować ich tradycji i władzy.

    Przywódcy religijni postanowili utrudnić Jezusowi wykonywanie Jego misji. Do pewnego stopnia osiągnęli cel, nastawili część ludzi przeciwko Niemu.
   
   

Copyright Fundacja Biblos 2004 , 17 października 2017 , Zaloguj, Zarejestruj