Zobacz wydanie książkowe Ewangeliarza

 
   
J 12,20-33
20 Wśród przybyłych dla oddania czci w czasie święta znajdowało się także trochę Hellenów. 21 Ci podeszli do Filipa z Betsaidy Galilejskiej i prosili go: "Panie, chcielibyśmy zobaczyć się z Jezusem". 22 Filip poszedł i powiedział to Andrzejowi, a Andrzej i Filip poszli i powiedzieli Jezusowi. 23 Jezus im rzekł: "Przyszedł czas, aby Syn Człowieczy został uwielbiony. 24 O tak, mówię wam, jeśli ziarno pszenicy, gdy spadnie na ziemię, nie obumrze, samo pozostanie; a jeśli obumrze, wyda obfity plon. 25 Kto kocha swoje życie, zmarnuje je, a kto nie dba o swe życie na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. 26 Jeśli ktoś będzie chciał mi służyć, niech idzie za mną, a gdzie ja jestem, tam i sługa mój będzie. Jeśli ktoś będzie mi służył, uczci go Ojciec. 27 Teraz moja dusza doznaje lęku, więc czy mam powiedzieć: Ojcze, ustrzeż mnie przed tą godziną? Lecz przecież właśnie dla tej godziny przyszedłem. 28 Ojcze, otocz chwałą swe imię". Na to dobiegł głos z nieba: "Już otoczyłem chwałą i znowu otoczę". 29 Gdy tłum tam stojący to usłyszał, jedni mówili, że zagrzmiało. Inni utrzymywali: "Anioł do niego przemówił". 30 A Jezus rzekł: "Nie ze względu na mnie ten głos się odezwał, lecz ze względu na was. 31 Teraz zaczął się sąd nad tym światem, teraz rządca tego świata zostanie precz wyrzucony. 32 A ja, gdy zostanę wywyższony nad ziemię, wszystkich do siebie będę przyciągał". 33 Tak powiedział, aby wskazać, jaką śmiercią umrze.
 
Komentarz
    Jezus został powitany w Jerozolimie przez oczekujących Go mieszkańców miasta, gości świątecznych oraz szerokie grono uczniów. Trwa ostatnia publiczna wypowiedź Jezusa. Wiadomości o osobie Jezusa docierają poza środowiska judaistyczne. W Jerozolimie chęć spotkania z Nim również wyrażają ludzie posługujący się językiem greckim, Helleni, może rodowici Grecy. Józef Flawiusz opowiada, że „bogobojni” poganie przybywali do Jerozolimy na święto Paschy.

    Filip jest jedynym uczniem Jezusa noszącym greckie imię. Ponieważ pochodził z Betsaidy, mógł utrzymywał w przeszłości kontakty handlowe z poganami, leżała ona bowiem w pobliżu miast o zasadniczo pogańskim charakterze, zwłaszcza dotyczyło to miast Dekapolu.

    Jezus powiedział do Andrzeja i Filipa: „Przyszedł czas, aby Syn Człowieczy został uwielbiony”. Bo wieść o Nim wzbudza zainteresowanie ludzi z innych narodów. To uczniowie po zmartwychwstaniu będą mogli lepiej zaspokoić zainteresowanie pogan. Dlatego poszukiwanie Jezusa w Jerozolimie zapowiada otwartość wielu pogan w przyszłości. Dlatego przyszedł już czas na zakończenie misji Jezusa, bo kulminacyjnym punktem Jego misji jest zbawcza ofiara, jaką złoży przez śmierć na krzyżu.

    Obumarciem ziarna pszenicy jest zbliżająca się zbawiająca śmierć Jezusa Chrystusa. Jedynie śmierć Jezusa umożliwia zbawienie ludzi. Jezus się lęka, lecz jest zdecydowany na oddanie życia na okup za wielu.

    Obfitym plonem są wszystkie oczekiwane przez Boga, a potrzebne wszystkim ludziom skutki śmierci Syna Bożego: przebłaganie, odkupienie, pojednanie, usprawiedliwienie i zbawienie.

    Jezus wzywa swoich uczniów, aby Go naśladowali w posłuszeństwie Ojcu, aby się nie wycofywali ze służby pod wpływem zagrożenia ze strony przeciwników. Aby wystraszeni nie chcieli ratować swojego życia i wypierać się Jezusa przed światem.

    Jezus trzeci raz zapowiada wywyższenie Syna człowieczego, śmierć i zmartwychwstanie. Pierwsza zapowiedź mówi o tym, że Jego śmierć będzie ratunkiem wiecznym dla wierzących w Niego. Druga zapowiedź podkreśla, że dopiero po zmartwychwstaniu Jezusa wielu teraz wątpiących przekona się, że On jest Bogiem.

    Trzecia zapowiedź wypowiedziana w ostatniej mowie publicznej mówi o tym, że Jego śmierć umożliwi skuteczne połączenie wszystkich wierzących z Bogiem. Dlatego Jezus wezwie słuchaczy w Jerozolimie do uwierzenia w Niego, posłanego przez Ojca Zbawiciela. To ze względu na nich odezwał się głos z nieba potwierdzający Jego tożsamość mesjańską.

    Jan używa wyrazu “świat" nie jako obiektu Bożej miłości, lecz jako symbolu tego wszystkiego, co pozbawione wiary i wrogie Bogu.
Sąd nad światem osiąga punkt kulminacyjny w scenie ukrzyżowania Jezusa.

    W dalszej części rozmowy Jezus odpowie na zadane pytanie o to „Kto jest Synem Człowieczym?” oraz ogłosi podstawę sądu: „Kto mnie odrzuca i moich słów nie przyjmuje, ma coś, co go osądzi: słowo, które ogłosiłem, ono go osądzi w ostatnim dniu”.
   
   

Copyright Fundacja Biblos 2004 , 17 października 2017 , Zaloguj, Zarejestruj