W Jerozolimie podczas Święta Namiotów - po uzdrowieniu człowieka niewidomego od urodzenia - przywódcy religijni nazwali Jezusa grzesznikiem oraz zagrozili wyłączeniem z synagogi osób uznających Jezusa za Mesjasza.
Tym przywódcom religijnym Bóg zlecił opiekę nad swoim ludem. W sensie pozytywnym, uczynił ich swoimi najemnikami. Otrzymywali z tego tytułu „wynagrodzenie” w postaci dziesięciny.
Przywódcy religijni mieli ogromny wpływ na poglądy mieszkańców Jerozolimy i Judei - mieli się troszczyć o lud izraelski, lecz postępują jak najemnicy, którzy nie sprostali wymaganiom.

    Zwracając się do oskarżycieli Jezus mówi o sobie: "Ja jestem dobrym pasterzem". Greckie kalos oznacza "dobry pod każdym względem, szlachetny, nienaganny, bez zarzutu". Jezus jest doskonałym pasterzem. Jego owce to ci Judejczycy, którzy uwierzyli w Niego. Oni odkryli w Nim Boga, rozradowali się, bo okazał się ich Zbawicielem.

    Jezus jest przekonany, że uwierzą w Niego ludzie z innych narodów.
Z wierzących w Niego ludzi z różnych narodów powstanie jeden lud Boży.
A On będzie ich Pasterzem - Bogiem.

    Jezus pozostawił swoim słuchaczom wybór, czy pójdą za przywódcami drogą niewiary, czy za Nim drogą wiary.